Açaray’ı Anmak (Birinci Ölüm Yıldönümü)

Geçen yıl bu zamanlar hava  gene çok soğuktu üşüyordum. Ama beni ısıtan bir şey vardı. Tüylü  beyaz ipeksi bir melekti beni ısıtan o şey ve o şeyin iyileşme umudu… Hatırladığım tek şey, bu saatlerde gene ağlıyor olduğum. Açaray’ımız gitmişti. Tıpış’ımın Ankara’daki annesi yavrularından birini daha kaybetmişti. Ağladım ağladım. Açaray’a, gidenlere, gidecek olanlara. Gene bugünkü gibi bu saatlerde… Ağlıyorum ağlıyorum.. Gidenlere gidecek olanlara ve hiç kalbimizden, içimizden gitmeyenlere, gitmeyecek olanlara.

Share

0 Yorum Açaray’ı Anmak (Birinci Ölüm Yıldönümü)

  1. Avatar Mav dedi ki:

    Fatos hanim kelimeler bogazima dugumleniyor. Mayis geldi bir melegin gitmesi 1 sene olucak. Nasil geciyor zaman ne kadar acimasiz ama acilarimiz hala ilk gunku gibi. . . . Acaray i , mav ve diger meleklerimiz bize bakiyorlar bir yerlerde. Onlar bulustu ,arkadas bile oldular . . .

  2. Avatar Mav dedi ki:

    Dun gece bir yakinimda kaldim. Kedislerimi o kadar ozledim anlatamam. Sabah uyandim basimda takvim kedislerimizin , meleklerimizinde icinde yer aldigi. Emine hanima burdan tekrar tesekkur ederim. Her alimi attigim sayfada meleklerimiz birbir onume geldiler. Tek tek optum hepsini. I?lk Acaray geldi . Bana gunaydin dediler birbir. . .

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*