Şansım

sans1.jpg

Annesi Ceren KONUK yazıyor:

Oyuncu, yaramaz kedim Şans’ın aniden 3. köz kapağı görünmeye başlayınca, onu hemen veterinere götürdük. Bir şeyinin olmadığını söyleyip, parazit aşısı ve B12 vitamini yaptı, bizi eve gönderdi. Bir iki gün içinde Şans’ın iştahı iyice kesildi. Bütün gün ancak bir lokma yiyor ve sürekli uyuyordu. Oysa uyumayı, üstelik de bizimle uyumayı pek sevmemesine rağmen, her gece bizimle uyumaya, önce öksürmeye sonraki akşam da kusmaya başladı

sans2.jpg

Bu defa bir başka veterinere götürdük. Serum takıp, iğne yaptılar. Parazit iğnesinden sonra, ölen parazitlerin dışarı atılması için bir başka tabletin verilmiş olması gerektiğini söyledi. Oysa ilk veteriner böyle birşey söylememişti.

Eve geldiğimizde iyi gibiydi. İlgiyle etrafına bakıyordu. Sonra birden tuhaflaştı. Sürekli hareketsiz duruyor, zorla birazcık yürüyüp suyun yanına gidiyor, dilini dokunduruyor ama çoğu zaman sanki uyuyor gibi kafası yukarıda duruyordu.

sans3.jpgSabah 07:00’de kalktığımızda, onu içeride bulamadık. Balkonda saksının içinde yatar halde gördük. İçeri getirdiğimizde de, yatak odası perdesinin arkası gibi hep uzak köşelere gitmeye, ayrıca tuvaletini de kaçırmaya başladı.  Bir ara annemin yatağına yanına çıkmış, son gücüyle birşeyler yapmaya çalışıyordu. 11:30-12:00 gibi, evde kucağımdaydı. Arkaya bakmaya çalışıyordu. Sonra tutamadım, kucağımdan düştü. Bir daha da kalkamadı. Yürümeye çalışınca düşüyordu. Bizden uzaklaşmaya, koltuğun arkasına gitmeye çalıştı. Yarı yolda kaldı.

Daha fazla beklemeyip, veterinere giderken, arada inliyordu. Serum taktılar. 4 vitamin ve antibiotik yaptılar. Vücut ısısının normalin altına düştüğünü söylediler. Sepetinde sıcak su torbasına yatırdılar. 15:40 gibi bir şeyler yiyebiliriz umuduyla çıktık. Hemen dönecektik. 16:23’te aradım, “maalesef 5 dakika önce kaybettik” dedi veteriner .

Şans’ımı böyle aniden kaybetmeyi anlayamıyor ve kabul edemiyorum. Ağlamaktan birgün okula gidemedim. Şans‘ımı çok seviyorum … Oysa onun gelişi, bizi kendine bağlayışı sanki dün gibi:

sans4.jpgBabam kedileri çok sever. Daha önce de pek çok kedi besledi. Bir gün petshopa gittiğinde, minicik, kapkara bir böcük görmüş, ona bakan, tellere tırmananLaughing Babamın ilgilendiğini gören satıcı herhalde satamayacağını düşünüp, daha fazla dükkanda kalmasın diye “isterseniz vereyim” deyip, parasız vermiş onu. Babama gittiğimde onu seviyor ve oynuyordum. Çok şeker bir şeydi. Aslında annem kabul etmez eve kedi almayı. Çünkü ailece çok duygusal olduğumuzdan ve yürekten bağlandığımızdan, kötü birşey olursa üzülmeyelim ister. Ama yine de birgün babamdan istedim onu.

sans22.jpg

Yaş/kuru mama, mısır, zeytin, mayonez, haşlanmıs patates, yumurta falan da yerdi:) Hele mayoneze bayılırdı. Birgün masada sucuk vardı. Annemle kahvaltı hazırlıyorduk. İçeri gidip geldiğimizde bir de baktık ki, sucuklar yok.

sans9.jpg

Sık sık balkona çıkardı. Tuvaleti zaten balkondaydı, hava soğuyunca içeri alacaktık.Saksılarda falan yatardı. Deliydi biraz. sans18.jpgSonra kalkıp dışarıya bakardı. Sokağa da çıkardı ama benim kucağımda. Hava alsın diye ancak 5-6 kere çıkarmışımdır. Yere bıraktığımda, 10 sn.den fazla durmuyor, içeri kaçıyordu.  

 

sans21.jpg

Sabahları acıkınca gelip burnumu yalar, beni uyandırırdı. Bizimle oyun oynardı ama kucakta pek durmazdı. Acıkınca gelir, klavyenin üstüne yatar, mırlardı. Yemeğini yeyince de “hıh” der giderdi.

sans11.jpgGenellikle salondaki tekli koltukta uyurdu. Ancak uyurken yanımıza alınca geceyi bizimle geçirirdi.

sans10.jpg

Kitaplıkta küçücük raflar var. Çıkar oraya, boşaltmamızı bekler, sonra da orada yatardı Tabii sığamadığı için, ayakları dışarıda kalırdı

 

sans6.jpg

Yanımızdan geçerken “pişt asskolop” dediğimde, yere yatar şımarırdı. Çok şeker bir kediydi. Başka insanları pek sevmezdi ama çok oyuncuydu.

sans14.jpg

Tam yaşını bilmiyorum. 6-7 ya da 9 aylık olmalıydı. Türk kedisiydi. Damağında da siyah bir leke vardı, esnerken görürdüm. Damağı lekeli kedilerin uğurlu olduğunu biliyorum.Uğuruyla bundan sonra da bize destek olacağını. Ama keşke bize uzaktan destek olmayıp, yanımızda olsaydı.

sans5.jpg
sans17.jpg
sans16.jpg
sans13.jpg
sans12.jpg
sans7.jpg
sans20.jpg

 

 

H. Fatoş (GÜR) AKINOĞLU

“Diyabetik Kedi” site yöneticisi

Facebook Twitter YouTube 

Share

0 Yorum Şansım

  1. Kedikadin dedi ki:

    sevgili ceren,
    ne oldu da bu kadar genc ve saglikli bir bebis melek oldu acaba?
    merak icindeyim. . . ama diyeceksin ki, merak etsek ne fayda. . .
    haklisin. . .
    ama sunu bil ki hep sizlerle olacak o guzellik ve mutlaka yeni canlar evlat edinmenizi bekleyecek bu guzel sevginizi paylasabilmeniz icin. . .
    yasam gibi olum de cok dogal bisi. . .
    ben de 17 yasindaki kiymetli kedimi biricik sheba’mi yeni kaybettim. . .
    evde 5 kedim daha olmasina ragmen hemen yeni bir bebek daha evlat edindim. . .
    bizi nasil mutlandirdi bilemezsiniz. . .
    kedikodu. blogspot. com adresimde resimlerini gorebilirsin siva kizimin. . .

    uzuntunuzu paylasiyoruz biz de. . .
    sevgiyle. . . nazli

  2. Acn10 dedi ki:

    selamlar kizim ben Sana ANTALYA’dan yaziyorum. Sana kizim dedigim icin kusura bakma Ben 56 yasinda KIBRIS Gazisiyim. Senle Basimiza gelen hemen hemen ayni sanirim. Benimde PAI?A isminde saf Van kedisi bir oglum vardi. erkek 6 yasinda daha once onu kisirlastirdik. Market mamasi veriyordum. 2 yasina kadar devam ettim mamayi vermeye. sonra idrar yollarindan hastalandi Hills C/D mamasina gecis yaptik. gectigimiz pazar gunu kedimizde bir durgunluk gordum. idrar yapamiyordu. uyku cok uyuyordu. veterinere goturmeye karar verdik oglumla goturdugumuzde veteriner bayan idrara cikmasini saglamak icin sonda takalim dedi ve takamadi sonra narkoz verdi ve parazit asisi yapti. asidan sonra PAݞAMIZ normal olarak idrara cikti ve sonra kusmaya basladi ama kendinde olmayarak. sonra veteriner PAݞA yi eve goturmemizi soyleyerek ertesi gunu getirip antibiyotik ve vitamin ilaci yapacagini soyledi. Maalesef PAݞA narkozun etkisinden kurtulamadi telefonla bilgi almak icin sordugumda ise kilolu kedilerin narkozdan zor kurtulacagini soyledi. Ve biz ertesi gun saat 08. 00 gibi vet. hekimi aradik acil olarak o ise bize 09. 00 da klinige gelecegini soyledi. Klinige goturduk olanlari anlattiktan sonra vet. hekim ben kan tahlili yapayim sonra size neticeyi bildirim dedi ben kizimla ordan ayrildik. oglende vet. hekim bizi aradi sekerinin yuksek ciktigini, sekerini tedavi ile dusurecegini kullandigi mamayi degistirecegini ve aksam gelip PAݞA yi alabilecegimiz soyledi saat 15. 30 gibi vet hekim aradi kedimizin komaya girdigini soyledi ben gittigimde ise kedinin olmus oldugunu gordum. dunyam basma yikildi. olay boyle Kendimizi ailece onun olumune hazirlamamistik daha onun icin su anda evdeki esim kizim ve oglum cok perisen haldeler. . . . . ceren kizim tekrar basin sagolsun tum dunyadaki patiler saglikli ve mutlu buyusunler diyorum. . . . .

  3. Ceren Konuk dedi ki:

    I?ans’imin Hikayesine benziyor. Bence bazi veterinerler beceriksiz. Daha iyi mudahale yapsalardi bence ݞans\’im kurtulurdu. . .

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*