Hayvan Sahiplenmeden Önce

Değerli Dostlarımız, Sayın Ayten TUTKUN’un Hürriyet Gazetesi’nin Eskişehir Baskısında 17 Ağustos 2011 tarihinde yayımlanan, bir heves uğruna alınan hayvanlarla ilgili sitemkar ve bilgilendirici çok güzel bir yazısını sizlerle paylaşmak istiyoruz. Dileriz bu geçici heves uğruna hayvan sahiplenmeler son bulur, küçücük canlar aileleri ile uzun yıllar mutlu hayatlar sürerler. Diyabetikkedi Ailesi

Neden evcil bir hayvan sahiplenmek istiyorsunuz? Şirin mi buluyorsunuz? Çocuklar mı istiyor? Komşuda gördünüz hoşunuza mı gitti? Filmlerde izlediniz hayran mı kaldınız? Çok mu seviyorsunuz? O zaman lütfen sahiplenmeden önce okuyun… Sahiplenmek istediğiniz hayvanın ihtiyaçları ve eğitimi hakkında bilginiz var mı? Her gün yemek, su, egzersiz, bakım ve sevgi ihtiyacını karşılayabilecek misiniz? Hayvan sahiplenmek için uygun bir zamanda mısınız? Öğrenciyseniz, askere gidecekseniz, evlenecekseniz yani henüz yerleşik bir düzeniniz yoksa şartlarınız değiştiğinde hayvanınız için bir planınız var mı? Kedi, köpek ve diğer canlar siz yorgun veya meşgul olduğunuzda ihmal edilebilir mi? Tatile gittiğinizde kim bakacak? Güvenilir eşiniz, dostunuz var mı? Pansiyona bırakmanız gerektiğinde ücreti hakkında bilginiz var mı? Aşı, kısırlaştırma, mama, kaza veya hastalandığında tedavi masrafları hakkında bilginiz var mı? Eğitimi tamamlanana kadar kırılan, çizilen eşyaları gözden çıkarabilir misiniz? Birçok ev sahibi veya apartman yönetimi evde hayvan beslemeye izin vermez. Siz yaşadığınız ortamdaki durumu araştırdınız mı? Kısaca iyi günde, kötü günde, hastalıkta, sağlıkta, varlıkta, yoklukta onunla olabilecek misiniz? İlk defa hayvan sahiplenmek isteyen ve hayvanlarla hiç ilgisi olmayan bazı insanların bu soruları okurken gülümsediğini ve “ne yani nüfusumuza mı alıyoruz? Diyerek dalga geçtiğini görür gibiyim. Sahiplendirmeye çalıştığımız canlara talip olanlara, bu soruları sorduğumuz için kızıp vazgeçenler oldu. İyi ki öyle oldu. Çünkü hayvan bakımevlerinde ve sokaklardaki kedi, köpeklerin (hatta tavşan, hamster bile) çoğu sahiplerinin bir hayvan sahibi olmanın sorumluluğunu düşünmeden bir heves alıp, ilk zorlukta onlardan vazgeçmesi yüzünden oradalar. Çoğu, bilgisiz hayvan sahiplerinin baktığı hayvanlar ve onların yavrularıdır. Kısırlaştırmasını yaptırmaz, çiftleşmesini kontrol etmez, yavrulatır. Neden kısırlaştırmadığını sorduğunuzda bir kere anne olsun, baba olsun yazık denir. Ama doğan canların akıbetinin ne olacağı düşünülmez. Cins ise satarak para kazanılacağı umut edilir. Ama umulan olmaz her zaman. Yavrular hızla büyür hevesi geçer, zor gelir ve alın bunları yoksa sokağa atacağım tehdidi ile hayvan severlere vermeye çalışılır ya da usulca sokaklara terk edilir. Terkedilen hayvanların hali sokakta doğup büyüyenlere nazaran çok daha kötüdür. Yürüyüşünden anlarız bir zamanlar sahipli olduğunu. Çöpten yemek bulmayı, trafikten sakınmayı, sığınacak yer bulmayı bilmezler. Şiddete, tecavüze de maruz kalırlar. Mutsuzlukları gözlerinden okunur. Sahibine, evine düşkündürler ve terk edildiklerinde yemeden, içmeden kesilip intihar edeni bile vardır. Evcil bir hayvan sahiplenmek istiyorsanız lütfen çok iyi düşünün. Evcil bir hayvanla hayatı paylaşmak inanılmaz zevklidir. Ancak bu zevki sorumluluklarınızı sonuna kadar yerine getirecekseniz yaşamalısınız. Ömrü boyunca bakamayacağınız bir hayvanı sahiplenerek hayatı ile oynamayın. Bir heves alıp, yavrulatıp sonrasında vaktim yok, param yok, askere gidiyorum, evleneceğim, boşanıyorum, komşum istemiyor, hastayım bahanelerine sığınarak sokağa, barınağa terk ettiğinizde yaşadıklarını tahmin bile edemezseniz. Sonuna kadar sorumluluğunu alacağım, sahiplenmek istiyorum diyorsanız lütfen öncelikle Hayvan Bakımevlerini ziyaret edin ve buradaki bir cana hayatını geri verin. Ayten TUTKUN Eskişehir Hayvan Barınakları

H. Fatoş (GÜR) AKINOĞLU

“Diyabetik Kedi” site yöneticisi

Facebook Twitter YouTube 

Share

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*