Oğlummmm

15/06/2006 doğumlu güzel oğlum. Annem çocukların elinden kurtarmıştı. Ben anneme gittiğimde “ben bakayım” demiştim, iyi ki de demişim. Pembe ufak patileri, sarı kaplan renkleri. Huyu çok iyi bir can.

Bir tırmığını yedim diyemem. Acıkınca patisiyle yanağımı sever gibi uyandırmaya çalışması, emmek isterken yorganı aç deyişleri… Daha bir çok anı.

Kalbi güzel, iyi huylu oğlum benim.

100_3616-1

100_3601-1

2015 Ekim ayında nefesi bozuldu. Dr astım dedi. Bir rahatlamıştım önce, Mav’ın, Bıdık’ın, Şanslı’nın hastalıklarından sonra. Nereden bilecektim ki, oğlumun kalbini bu kadar yoracağını.

Astım, çoğu hastada bir kaç ayda ya da yılda tekrar ederken, biz de 15 gün de bir oluyordu. Kortizon yapıyoruz, antibiyotik, balgam sökücü. Hop, etkileri geçince tekrar. Spreyimiz de vardı. Yazın ortasında, tam evden çıkmadan krize girmişti. Hemen iğnesini yaptık. “Ya olmasaydık” dedim. Kime derdini anlatacaktı.

Evimiz de halı yok, sigara içmeyiz, oda kokuları da kullanmam ben de alerjik bir insan olduğum için. Ama oğlumun neye alerjisi olduğunu bulamadık.

Oğluma antibiyogram yapıldı. Alerjik mi, bakteriyel mi diye. Orada da boynumuz bükük kaldı, alerjikti. Yaz böyle geçti. Ataklarla…

Sonbahara girdiğimiz de, ayda bire düşmüştü atakların sıklığı. Bu arada evde aklımıza gelebilecek her şeyi yeniledik. Ev temizliğine dikkat ettik. Kumda silikaya geçtik. Hava temizleyici makine aldık.

Hep insanlara astım teşhisi konduğunda ilk vazgeçtikleri hayvanlar olur. Peki, benim oğlumun alerjik astımı neyeydi. İnsana mı?

Kasım’da tekrar tuttu astımı, kortizonu yaptık. Rahatladı.

16 Aralık yine başladı öksürüğümüz 🙁 Balgamlı ve hırıltılı. Önce balgam sökücü yaptık bir işe yaramayınca, kortizona başladık. Ama bu sefer başka türüne. Bir başka astım hastasında krizler 4 aya çıkmış, ama bize yaramadı.

21 Aralık’ta yine kortizona başladık.

22 Aralık akşam 19:00’da birden huzursuzlandı, ağzını açtı, Boncuk’ların odasına girmek istedi. Orada kum var diye sokmak istemedim ama açtım. Deli gibi dolandı. Hemen veterinerine video yolladık. O bize acil vurulması gereken iğneleri söyledi. Sakın yerinden kıpırdatmamamızı, asla sepete koyup veterinere götürmememizi söyledi. Kalp krizinden kaybedersiniz dedi.

Eşim koşa koşa ilaçları almaya gitti. Bıdık zamanında iğne yapmayı öğrenmişti. Yarım saat bekledik babasını ama çok zorlandı nefes alamıyordu. Balgamdan boğulacak gibiydi. 2 kere camdan atlamak istedi.

Babası geldi ilk iğneyi vurdu. Tekrar vurduk. Yarım saat içinde yavaş yavaş kendine gelmeye başladı. Yaşadığımız en kötü nöbetti. Ama aslında ben oğlumu o gün kaybetmişim meğer 🙁

O gece zordu. Ertesi sabah uykuya dalınca, veterinerimiz “çok ağır bir kriz atlattı dinlensin” dedi.

24 Aralık’ta veterinere gittik. Alerji testi yaptırmaya. Keşke en başta yapsaydık. Orada tekrar fenalaştı bu sefer oksijen çadırına aldılar oğlumu.

3 gün veterinere yakın arkadaşlarımız da kaldık. Sağ olsunlar evlerini açtılar. Işılay ailesinin de 15 Aralık’ta canları Samim melek olmuştu. 2 sene önce sokakta bulduğum 3 yavruya aile olmuşlardı. Onların da karaciğer sorunu vardı. Sağ olsunlar tosun oğlumuza evlerini açtılar. 26 Aralık’ta kontrole gittik ama o güne kadar nefesimiz hala düzensiz ve çok yorgundu oğlum. 2 adım atıyor ve yere uzanıyordu 🙁

Kontrolde panik atak bir durumun olduğunu, ciğerlerinin gayet iyi olduğunu söyledi doktorumuz. Ona bitkisel ilaç verdi. İyi de geldi gerçekten nefesi düzelmişti. Rahat bir uyku uyudu oğlum o gün. 27 Aralık sabaha karşı yalandı oğluşum. Gece mırıldadı, patisiyle su içerdi, öyle su içti.

27 Aralık öğlene doğru yola çıkacakken, oğlum birden saklanmalara başladı, anlamadık. Sonra evimize geldik, bir mutsuz oldu sanki. Acaba kriz geçirdiği ortama geri dönünce mi oldu dedim. Yemeğini biz yediriyorduk. Birden iyice iştah gitti ve kusma başladı.

29 Aralık tekrar gittik veterinerimize, “kortizon dokunmuş keseceğiz” dedi. Bir de üremiz biraz yükselmişti, bol ağızdan su verin dedi. Anjiyocat takarak, strese sokmak istememişti oğlumuzu.

Ama bizim tosun oğlumuz git gide kötülemeye başladı. Ben onu çok zorlamak istemedim.

Yılbaşı malum, evden çıkar mıyım hiç. Anneannemiz de geldi. Ama oğlum bu sefer dışkı yapmak istedi ve yapamıyordu. Hemen doktoru aradım, ilaç söyledi. Şansımıza, yakında açık eczane varmış, koştum aldım, verdim. Biraz çıkardıktan sonra nasıl yaptı bilmiyorum, kurutma makinesinin üstüne çıkıp kafasını yastığa dayamıştı. Annem “bırak çocuğu rahat yatsın” dedi. Sabaha karşı yanıma gelmiş. İdrar yapmış yorgana. “Olsun oğlum, dur ben senin altına temiz bir şey koyayım” dedim, uyumaya devam ettik. Hali yoktu kalkmaya. Aslında bir iyi bir kötüydü. Sabah kalktı, odada yere idrar yaptı, sonra yatağa çıktı.

1 Ocak’ta yanak yanağa uyudum oğlumla, patilerini tuttum ama hiç ısıtamadım onları 🙁 Babamız akşam işten geldi. Beraber yattık gece, hep yarı uykulu halde tabii.

2 Ocak’ta götürmek istemedik veterinere. İyice yemesini sağlayıp belki güçlendiririz, hem de yormayız dedik ama nerede. Hep itiraz etti. Akşam yine zorlandı dışkıda kıvrandı, ilacını 2 kez verince bir rahat çıkardı ve yine kurutma makinesine saklandı.

3 Ocak’ ta veterinere götürdük, yolda artık çok ağlamıyordu. Bu arada iğne yaptığımızda da tepki vermiyordu. Çok üzülmüştüm tepki vermediği için.

Üremiz yükselmiş, yemek yemediğimiz için karaciğer de bozulmaya başlamıştı. Seruma başlandı. Tansiyonu da düşüktü. Ama benim oğlumun kalbi hassasmış meğer veterinerimiz diyemedi.

Bütün gün besledik ama hiç istemedi. Gece dışkı yaptı. Bu sefer ilaç fazla geldi, ishal oldu. Bizden kaçtı, şifonyerin altına girdi. Şok olduk. Kaçtı bizden, gizlendi ve çıkmadı. Yarı uykulu, devamlı nefes alıyor mu diye baktık. Sabah sehpanın altına geçmişti. Oradan aldım onu. Buz gibiydi “oğlum niye yapıyorsun böyle” dedim. Hiç sevmezdi örtünmeyi. Aldım minderine koydum, birazcık yedirdik ama hiç istemiyor, hepsini bize geri veriyordu.

Mutfağa yanımıza aldım onu. Mindere koydum, bacağıma kafasını koydu 2 saat öyle yattı. Babası evde diye uzun zamandır ertelediğim ve söz verdiğim için de gitmem gereken bir yer vardı. Söz verince yapılmalı ya, biz öyle bir nesiliz. 15:15’te kafasına destek yaptım mindere, burnunu öptüm “oğlum geliyorum sakın bana şaka yapma” dedim, öptüm.

Meğer nefes alırken son görüşümmüş.

Gideceğim yere gittim, oradan mesaj attım eşime “oğlum ne yapıyor” diye.

2 dk sonra aradı eşim beni

Oğlumuz yok artık” dedi.

Şaka yapıyorsun dedim ve görüşmeye girmeden eve koştum ama şaka değildi. Oğlum melek olmuştu. Babası yarım saat kalp masajı yapmış, nefes vermiş ama geri gelmemiş.

30 dk önce yaşıyordun, benim evden gitmemi mi bekledin oğlummmm. Hiç yalnız bırakmadım ben onu. Hep korkardım, babası yokken bir şey olursa ne yaparım diye. Ama o bensiz melek olmayı tercih etti.

Kendimi hiç affetmeyeceğim. Yanında olmalıydım kuzummm…

Oğlum, güzel oğlum, tosun oğlum, hala inanmıyorum. Kardeşlerinin yanına gittin biliyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Çok özlüyoruz, kar kokulum. Üstüne karlar yağdı kuzum benim.

Ayvalık kimle oynuyacak? Ya Paço, Aslan, Bücürük, Kız babasız kaldılar. Sen onlara çok iyi babalık yaptın. Sen çok iyi bir kediydin. Boncuk kime pati atacak, Minik kime miyav yapacak 🙁

IMG_6822-1

Oğlum oğlum oğlum derdim, nerede olursan gelirdin. Sabahları sesleniyorum ama gelmiyorsun kuzummm. 10 yaşında olsan da hala bebektin sen. Kim emecek beni 🙁

Baban çok üzgün, “kurtaramadım” diyorrrrr… Seni çok seviyoruzzzz kuzummm…

Bu süreçte hep yanımızda olan, 24 saat hiç bıkmadan bize destek olan veterinerimiz Murat beye,

Işılay ailesine, Hanife ablası hiç üşenmeden makinesini evden almaya gitmişti hiç unutmayacağım. Mert, ne desem az, her şey için sağ olun. Oğlumun manevi ailesi.

Annem, bu güzel oğlanı bulup bana getirdiğin için ve hep yanımızda olduğun için sağol. Yeni yıla beraber girdik ama bizimle devam etmedi oğlumuz bu yıla 🙁

Diyabetikkedi Ailesi’nden Fatoş hanıma…

Acımızı paylaşan tüm dostlarımıza sonsuz teşekkürler…

Ama oğlumuz yok. 4 Ocak 2017 15:50 kalp krizinden kaybettik :(((

Tosun oğlum, güzel oğlum….

IMG_9111-1

Burcu Mella

Share

10 Yorum Oğlummmm

  1. Burcu hn. Yaşadığınız süreçleri hep takip ettim. Ama elimizden bir şey gelemedi. çok üzgünüm. Acıları, bir süre sonra yerini güzel anılarına bırakıyor ve hiç unutulmuyorlar. Büyümeyen çocuklar, meleklerimiz.
    Dayanma gücü diliyorum

  2. Burcu Mella dedi ki:

    Fatoş hanım sizleri Mav sayesinde tanışmış ve sonra kızım bizi birbirimize bağlamış ve melek olmuştu .Her zaman yanımda olduğunuz için ne teşekkür etsem azdır .Yaş gidince mi bilmiyorum ama inanın bu sefer çok zorlanıyorum .Diğer meleklerimi asla haksızlık yapmak istemiyorum hepsi bizim için özel ve acıları gün gibi aynı .Belki de yorgunluk bilmiyorum ama çok özlüyorummmm😿😿

  3. burcu dedi ki:

    Yazım da belirttiğim Işılay ailesin 3 canı karaciğer değerleri 1000 küsürdü.Bir tedavileri oldu ama veterinerin önerdiği bu ilaç tedaviyi tamamladı.1000 olan değerler 80 lere düştü. Paylaşmak istedim sizlerle.

    https://www.amazon.com/SAMeLQ-Chew-Tabs-100mg-60ct/dp/B00II729M4

  4. Burcu Mella dedi ki:

    Bugün ilaçlarını topluyorum oğlum😔😔😔😔Ne kadar zor bir bilsennnn😔😔😔😔Şu yaradı şu yaramadı diye hele bir de o yaramayan kortizon yok mu😔😔😔😔Özledimmmm çok 😿😿😿😿😿

  5. Sevil dedi ki:

    O kadar ağladım ki bu yazıyı okurken başınız sağolsun benim kedim şu anda o kadar hastaki başını kaldıramıyor FIP dedi veterinerimiz karaciğeri su toplamış kortizon tedavisi ve bağışıklık güçlendirici kullanıyoruz ama kemikleri sayılıyor gecem gündüzüm aglamakla geçiyor çaresizim ne yapacağım bilemiyorum Virbagen Omega diye bir ilaç varmış bulamıyoruz bulsak 3 tane lazım 2000 lira diyorlar zaten tedavi masrafları o kadar yuksek ki mahvoldum ama evladım için çırpınıyorum benim patime dua edin ne olur çok ihtiyacımız var

  6. ACİL dedi ki:

    12 yaşındaki oğlum, son 20 gündür rahatsız. 12 yıllık veterinerinin idrar yollarında problem olduğunu söyleyerek uyguladığı tedavi , durumun daha da ilerlemesi üzerine gittiğimiz diğer veteriner tarafından yanlış hatta zararlı bulundu. 2. veterinerde bir kaç uygulama ve idrar testi yaptı, tekrar mama değiştirdik . ama durumu iyiye gitmiyor. su isteği neredeyse sıfırlandı, kanama devam ediyor, dışkılama sorunlu, kuyruk kısmında kahverengi benekler oluştu,keyifsiz,….. kan testi yaptırmak için uyuşturulması gerekiyormuş. Istanbul’da veteriner tavsiyesi ya da herhangi bir yardıma ihtiyacım var 🙁

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*