Arşiv Kategorisi: Üyelerimizin Canları

İşte Budur: Yılın Anne-Babası

sansdiesel.jpg

Merhaba. Bizim 2 kedimiz var, biri 4,5 yaşında erkek, adı ŞANS, diğeri 10 aylık dişi DIESEL (resmin üzerine tıklayınız). 2 ay sonra da kızımız inşallah dünyaya gelecek. Kedileri anne-babaların bütün itirazlarına rağmen evde tutma kararı aldık; ancak evimiz çok büyük değil; aklımıza gelen sadece bebeği ilk zamanda kendi odamızda tutmak ve bir süre sonra kendi odasına yatırmak, her iki odanın da kapısına da otomatik kapanacak yaylı bir kapı yerleştirmek.

Cindy Artık Yeni Yuvasında

cindy_son.jpg

3 bacaklı Cindy artık yeni yuvasında:) Çok güzel bir ekip çalışması ile kızımızı yeni yuvasına kavuşturabildik. Cindy’i bacağı parçalanmış halde bulup, veterinere yetiştiren Tuğba’ma. Tedavisi esnasında ve sonrasında sürekli destek olan, onu hiç yanlız bırakmayan ve yeni sahibi ile tanışmasını sağlayan sevgili İnci Birinci’ye. Ankara-İstanbul yolculuğunun organizasyonunda bize destek olan sevgili Asuman Şimşek’e. Ve İstanbuldan İzmite, yeni sahibine ulaşım konusunda bütün işini gücünü bırakıp yollara düşen canım arkadaşım Elif Sarper’e. Çok çok teşekkür ediyorum..  Cindy bundan sonraki hayatında çok mutlu olacak inşallah 🙂

Sevdikten Sonra Ne Farkeder ki?

bilge5.jpg

Üyelerimizden ve genç dostum Bilge Hn., yıllardır tüm canlıları yürekten seviyor. Kuşları, kaplumbağaları, ev kedi ve köpeklerini, sokak kedi ve köpeklerini, insanları… Hani “Allah gönlüne göre versin” denir ya, onun da gönlüne göre bir bebeği var artık. Bu sakin, sevgi dolu küçük hanıma öyle bir kısmet geldi ki, evlere şenlik. Kendisine sorarsanız “kızoşu Kleopatra”. Bana sorarsanız, cadı mı cadı. Ama güzel, ama sevgi dolu, mırıl mırıl. Bakın bakalım, siz de benim gibi düşünecekmisiniz?

Ümraniye İtfaiyesine Teşekkür

dumis.jpg

Annesi Petek ALTIN yazıyor:

Selam Fatoş hanım, öncelikle hepinize kolay gelsin diyorum. İşlerimin yoğunluğu nedeniyle bir türlü fırsat bulup da sitenizle ilgilenemedim ancak kızlarım sizleri yakından takip ediyorlar. Birçok kedi sitesine üye olmalarına rağmen, laf aramızda en çok sizin sitenizi seviyorlar. Bana söylediklerine göre de sadece sizin sitenizde Dumişimizin resmi var. Sanırım bu da sizlerin samimiyetiniz ve yardımsever olmanızdan kaynaklanıyor…

Yeni Bir Hastamız Var: Şanslı

Annesi Buket AYALP yazıyor:
Merhaba, benim kedimin ciğerlerinde oldukça ciddi bir sorun var. Sürekli öksürüyor. Veteriner, ciddi testlerin yapılmasını söyledi ama, yine de şansı çok azmış maalesef.  Bana en azından kedimin yaşam kalitesini yükseltmek noktasında yardımcı olabilir misiniz? Kedimi 2 sene önce yavru iken sokaktan bulduk. 2-2.5 yaşında. Dişi ve kısırlaştırdık, 1 sene kadar önce. Özellikle kuru mama ile besleniyor. Ama arada tavuk ciğeri pişirip veriyoruz.

Avustralya’lı Canım

canim2.jpg

Avustralya’da yaşayan üyemiz Ömer Beyin 2 kedisinden biri olan Canım, diyabetik kedi Kara‘nın annesi. Kara’nın dışaıya olan düşkünlüğünün aksine, Canım Ömer Beyin kucak kedisi. Bize onlarla ilgili duygularını ve Canım’ın bir fotoğrafını gönderdi. “Değerli Hocam, Sizinle görüştüğümüz esnada çektiğim, ana kedimiz Canım’ın fotoğrafını takdim ediyorum. Canım bize, kedimiz olduğu hazzını tattırıyor. Gittiği en uzak yer, ya ön balkon olur ya da arka bahçemiz.”

 

Kedim Kül de Linear Granuloma Komplex

Prof. Dr. Tamer Dodurka’nın Granulom Komplex hakkındaki yazısını ilgiyle okudum. Kedim Kül’ün, senelerdir çaresizce tedavi etmeye çalıştığımız rahatsızlığına konan teşhis de bu. Kül, bahçemde büyümüş bir kedi. Annesi 2004 yazında bizim bahçedeki açık büfeyi duymuş olmalı ki, bebeklerini (beş taneydiler) bahçeye yerleştirdi, girdiyi çıktıyı öğretti ve bir gün onları bana bırakıp gitti. Gariptir ama babaları bu süreçte hep yanlarındaydı, anne gittikten sonra iki ay onlarla kaldı, yanına çağırdı, yemek taşıdı, oynadı, yaladı temizledi. Ve bir gün o da gitti.

Sitemizin Yeni Bebeği: Maviş

mavis2.jpg

Kasım ayında Bodrum’a bizim meşhur eve yavaştan yerleşmek üzere mal götürdüğümüzde, iki gencecik sarı beyaz kardeşle tanıştım evin orada. Tabii yapıştık hemen birbirimize. Birini daha çok sevdim. Sokulgan, munis, tatlı bir erkek. Gözleri su mavisi gibi geldi bana, ona MAVİŞ dedim.

mavis1.jpgGerisi biraz firaklı, biraz da hayli uzun bir hikaye…

Onları orada bir ömür yetecek kadar mama ve bakacak -sokakta tabii- insanlarla bırakıp dönecekken, uçağımın kalkacağı gece kardeşi ezildi ve ben ölenin Maviş olduğunu sanarak, ağlaya zırlaya korkunç bir yağmur ve fırtınada havaalanına gittim. Uçuşlar iptal oldu ve ben geri döndüm. Gece yarısı kardeşi sanıp eve getirdiğim kedinin Maviş olduğunu görünce, delirdim tabii!! (kardeşi için hala çook üzgünüm, o ayrı)

Ertesi gün yağmur felaket, hava felaket. Bu yavru dizimin dibinde. Hep eve girmek istiyor. Anladım ki ben onu orada kış vakti bırakıp dönemeyeceğim. Beraber uçtuk, İstanbula geldik…

mavis3.jpgEvet sevgili dostlar, Cuni’mden bir sene iki ay sonra -hiç niyetimin olmadığı bir hal ve zamanda- yeniden evlatlandım…

mavis3.jpg

mavis4.jpg

Panter ve Diş Eti Hastalığı

panter.jpg

Annesi Aydan HAY yazıyor:

Panter yaklaşık olarak 11 yaşında, simsiyah tüylü, yemyeşil gözlü, kutu mama yemeyi çok seven bir kedicik. Onu ilk kez, kafes arkasında 8 aylıkken gördük ve aldık. Florida’da oturuyoruz. Buradaki hayvan barınaklarından kedi ya da köpek almayı, özel pedigresi olan kedi ve köpek almaya tercih ediyorum. Barınaktaki hayvanlara yaşam şansı vermek, sıcak ve sevgi dolu evlerde yaşamalarını sağlamak, her zaman yapılması gerekli insanlık borcudur.

Kontes ve Leishmania

rp_2352257399_780cf5bb37_m.jpg

Melek Kontes

Merhaba arkadaşlar. Sizinle yaşadığım üzücü bir deneyimi paylaşmak istedim. Evimde üç (aslında birini Haziran’da kaybettim ama hala dilim ve elim varmıyor), bahçemde sekiz kedim var. Onlara bahçe kedisi diyorum. Hepsi aşılı, düzenli parazit aşıları yapılıyor, kalorifer dairesinde yaşıyor ve yan bahçeler dışında bir yere ayrılmıyorlar. İnsanın çok kedisi olunca, “bu da mı olurmuş?” çok sık söylenen bir cümle oluyor.

Şurup

surup.jpg

Şurup , 4,5 yaşında bir dişi kedi. Benim kedim..

Şurup kedisi, onu bulduğumda 3 aylıktı ve bulduğum günden bir kaç gün evvel trafik kazası geçirmiş, her iki bacağı kalçadan kırılmıştı. Kalça topuzlarında harabiyet vardı, kırıklar parçalı değildi.

Çolak

Melek Siyami

Melek Çolak

Bu gece zor bir gece. Önce Oscar‘ın yazısını hazırladım, şimdi de Çolak‘ınkini. Yazarlarımızdan Aynur Hn.ın sokakta baktığı kedilerindendi Çolak. 1 ay önce annesi onun elinin parçalandığını gördü. Yakalamaya çok çalıştı. Ama o yemeğini yeyip, kaçıveriyordu. Günlerce onun hakkında telefonda konuştuk, bilgisayarda yazıştık. Olmadı, yakalanmadı. Patisinden kan damlayarak kaçtı durdu. 

Oscar

oscar1.jpg

Annesi Leyla ERGUVAN yazıyor:

TOSAMANIMIZ… (Babası hep böyle çağırırdı; “Tosun” ve “Toraman”ın karışımı). Tüy topağımız, pamucuğumuz, melek kedimiz Oscar… TOSAMANIMIZ… (Babası hep böyle çağırırdı; “Tosun” ve “Toraman”ın karışımı). Tüy topağımız, pamucuğumuz, melek kedimiz Oscar… Oscar, yaklaşık 6 ay önce aramıza katıldı. İlk geldiğinde evden atıldığını düşünmüştük çünkü upuzun tüyleri olan bakımlı bir kediydi.

Şansım

sans1.jpg

Annesi Ceren KONUK yazıyor:

Oyuncu, yaramaz kedim Şans’ın aniden 3. köz kapağı görünmeye başlayınca, onu hemen veterinere götürdük. Bir şeyinin olmadığını söyleyip, parazit aşısı ve B12 vitamini yaptı, bizi eve gönderdi. Bir iki gün içinde Şans’ın iştahı iyice kesildi. Bütün gün ancak bir lokma yiyor ve sürekli uyuyordu. Oysa uyumayı, üstelik de bizimle uyumayı pek sevmemesine rağmen, her gece bizimle uyumaya, önce öksürmeye sonraki akşam da kusmaya başladı

Sheba Melek Oldu

Melek Sheba

Melek Sheba

Üyelerimizden Nazlı Hn.ın kızı Sheba 30.09.2009 tarihinde melek olmuştur. 17 yıl sevgi dolu bir yaşam süren Sheba, huzur içinde yatsın. Ailesine başsağlığı diliyoruz.

 

Hasta ve Kaçak Dumiş

dumis16.jpg

Annesi Petek ALTIN yazıyor:

Selam Fatoş teyzesi,

Bayramda Dumişimiz rahatsızdı. Bu sabah maalesef ben ve kızlarım taşıma kabına sokmayı başaramadığımız için veterinere götüremedik ama ben gittim. Zaten veterinerimiz 17:00’de gelecekmiş. O saatte de Dumiş yoktu. Dumiş gelince telefonla aradım. Yarın gidip iğnesini alacağım. 

Dumişin Evde Yalnız Başına Geçirdiği İlk Tatili

dumis13.jpg

Sevgili Fatoş Teyzesi,

Dumişimizi  bu sene kedi pansiyonuna bırakmaya gönlümüz el vermedi. Yolculuktan da memnun olmayan Dumişimiz için, maalesef bakacak kimsenin olmayışı nedeniyle; bolca mamasını ve bir kova su hazırlayıp, evimizde girip çıktığı ufak bir cama güvenerek, evde yalnız bıraktık. Ama 1 hafta sonra döndüğümüzde ya bulamazsak diye hepimiz çok üzülüyorduk.

Güzel’den Mektup Var

Sevgili Fatoş Teyzemiz,

Öncelikle bizi yeniden sitemize kavuşturduğunuz için çok teşekkür ederiz. O kedi düşmanı köpeklerle ilgiyi azalttığınız için de ikinci kez teşekkür ederiz. Aaaa, neydi o öyle neredeyse kedi kardeşliğini unutacaktınız.

Dumiş’in Maceraları

Sevgili Fatoş teyzesi,

Uzun zamandan beri Dumiş’in yaramazlığını yazacağım ama bir türlü fırsat bulup da yazamadım. Dumişimiz 2 yaşında ve ailemize katılışı, tamamen bu siteye tesadüf sonucu üye olmamızdır. Sizlere sonsuz teşekkürler…

Minicik Bir Bebek

burcu1.jpg
Burcu MELLA yazıyor:
Akşam 19:30 civarında Cevahir’den Mecidiyeköy ışıklarına doğru yürürken, bankaların çiçeklikleri arasında yatan bir yavru kediye rastladık annemle. Ben “uyuyor, ellemeyelim, mama koyalım” dedim. Sonra çok tuhaf geldi bu kadar tepkisiz yatması ve annem elledi yavrucağı. Ellememizle bağırması bir oldu. Canı çok yanıyordu ve elletmiyordu.

Bir İnsanlık Ayıbı

Necmiye ENGİNOL yazıyor:

8 Ağustos 2009’da bizim sitenin girişindeki çöp kutusunun yanında, ölmek üzere olan beyaz bir İran veya Van kedisi buldum. Sahibi arka bacağında bir kanül ile bir mutfak bezine sarıp çöp gibi atmış. Önce oyuncak mıdır diye baktım ama kımıldıyor ve inliyordu. Hemen eve götürüp taşıma kutusuna koydum ve evimize en yakın veterinere yetiştirdim.

Felçli Hayvanlar İçin Her Türlü Bilgi

Medeniyet ilerledikçe, teknoloji geliştikçe, şehirleşme arttıkça, hayvanseverlerin son zamanlarda sık karşılaştıkları durumlar arasında araç çarpması vb. nedenlerle travma geçirmiş felçli hayvanlar ön sıralardadır. Bazılarımız bakımlarını onlarla yaşayarak öğrense de, bazılarımız için umutsuzluk, çaresizlik içinde ve boşa geçirilen bir zaman dilimi söz konusudur. Oysa Zeynep Hanım zamanını boşa geçirmemiş, Karakız’ı ayaklandırmış ve de yaşadıklarını, kullandığı ilaçları, besleme stratejilerini en ince noktasına kadar internet ortamnda gereksinim duyanlarla paylaşmış. Bu bilgi hazinesini sizlere duyurmak istiyoruz. Yazının devamını tıkladığınızda, pek çok konuda gereksinim duyduğunuz bilgileri göreceksiniz. Zeynep Hanımın eline, yüreğine ve beynine sağlık.  

Nazlıcan’ın Artık Bir Ailesi Var

Karam ile Kömür

Figen DALGAKIRAN ARAT yazıyor:

Size hiç onunla ilgili sahiplendirme maili atmadım. Çünkü o doğuştan şanssız olanlardandı. Onu, annesi ve erkek kardeşiyle birlikte, yağmurlu bir günde bizim köy yoluna atılmış bulduğumuzda henüz birkaç aylıktı. Açlıktan bir deri bir kemik kalmışlardı. Tüyleri yoluk, pislik içinde ve çamura batmışlardı. Cins köpeklerin bile evden atıldığı ülkemiz beğenisine göre, her iki yavru da çok çirkindi.

Cancan İçin Çok Üzgünüz :(((

 cancankiz Lütfen resmin üzerine tıklayınız !! 

Cancan, sokakta bulunmuş, traşlı, sevecen, kucak delisi, 3 yaşlarında  bir Terriyerdi. Bulanlar Barınak’a getirdiler. Ya kaybolmuş, ya da sokağa bırakılmıştı. Bulunduğu çevredeki Veterinerlere haber bıraktık ama bilen çıkmadı. En sevdiği yemek nohutlu pilavdı. Barınakta çok seviliyor, kucaklarda geziyordu ama ona uygun bir yer değildi.

 Yine Fulya ablamız devreye girdi. Bir aile istedi. Fakat 2 gün sonra “yemek seçiyor” diye geri getirdiler. Çok şaşırdık, çünkü olsa olsa nohutlu pilav istemiştir. Onun dışındakileri de afiyetle yerdi. Öyle tatlıydı ki, fazla beklemeyeceğini biliyorduk. Zaten isteyen çoktu. Sırada bekliyorlardı. Gelir gelmez, Eryaman’dan ziyarete gelen ablalar kaptıkları gibi köpeğini yeni kaybetmiş bir teyzenin acısını dindirebileceğini düşünerek, götürdüler. Onlara geri getirebileceklerini düşünerek biraz zaman verdik, haber yapmadan önce. Ama bu sabah yazının devamındaki mesajı alınca, hemen sizleri de bilgilendirmek istedik. Mutlu ve sağlıklı yaşa CANCAN!!!

 002

 

 

Sevgili Diyabetikkedi Ailesi,

Geçen haftasonu, Fulya Hanımın işyerine mama almaya gittiğimizde, Cancan’la tanıştık, onu çok sevdik, evimize dönerken (Eryaman’a) Cancan‘ı da getirdik. Eryaman’da bir komşu teyzemiz (6 ay önce 15 yıllık köpeğini kanserden kaybetmişti ve yeniden) bir candostu (terrier) istiyordu. “Cancan‘ı bu teyzeyle bir tanıştıralım, ne kaybederiz, olmazsa bizde bir gece misafir olur, tekrar Fulya Ablasına geri getiririz” dedik.

Komşu teyzemiz Cancan‘ı görür görmez çok sevdi. Hele ki sokakta bulunmuş, barınağa gelmiş, yuva arıyor, zor durumda olduğunu söyleyince hiç dayanamadı, “aşkım,bebeğim…” diyerek ona kol kanat gerdi. Hemen evdeki yemeklerden ısıttı. Cancan, yeni annesine, hiç yemek seçmediğini  ispatlamak için bir güzel önüne konanları yedi. Tuvalet eğitimi de vardı zaten, olur olmaz havlamadığını, kimsecikleri rahatsız etmediğini de gösterince, teyzemiz daha da mutlu oldu.005

Şimdi, hem yanlız yaşayan teyzemizin candostu, hem de mahallemizin sevgilisi oldu. Benim köpeğim Balım’la da tanıştılar. Zaten Eryaman’da bir sürü köpüş arkadaşları da var. Bu arada, teyzemizin ölen köpeğinin ismi Canik’miş, künyesi, mama kapları, minderi, yatağı hala duruyomuş, ismini Canik olarak değiştirelim deyip, hemen künyesini de boynuna taktı. Canik, bir evin bir kızı olarak prenses muamelesi görüyor şimdi, o kadar da terbiyeli ki…

Cancan (yeni adıyla Canik), onu sokaklardan kurtaran Diyabetikkedi Ailesi‘ne, bir süre kendi evinde misafir eden Fulya Ablası’na, ve biz Eryaman’daki hayvansever ablalarına çok çok çoook teşekkür ediyor. Biz de Canik‘e ve yeni sahibesine sağlıklı ve uzun bir ömür diliyoruz.   003

 

Esra ERKİŞİ

 

 

Görüntüleme sayısı: 2067

Felçli Sarı Oğlan

Sarı oğlumuz dün akşam üzeri yeni evine ulaştı. Ablası onun arka bacaklarından biri üzerinde dikilmeye, diğerini sürüklemeye çalıştığını söyledi. Evdeki pisi ve kuçu ile de çok uyumluymuş. Hemen koltukların, yatakların üzerine kurulmuş. Ablası onun çok yakışıklı olduğunu söylüyor. Gerçekten de öyleydi. Bizler, onun 3-5 ay içinde yürüyebileceğini düşünüyoruz. İyi dileklerinizi gönderin ki, çabuk ayaklansınInnocent.

Mav’ın Birinci Yıl Dönümü

mav4.jpg

Kelimeler boğazımda düğüm düğüm, ellerim titriyor, gözlerimde yaş, bir gerginlik,  neden mi? Kızımın, Mav’ımın 1. yıl dönümü. Keşke doğum günü olsaydı şişko kızımın. İçimizdeki acı, hala ilk günkü gibi, aynı. Kalbim nasıl acıyor anlatamam. 

Bir Garip Tanrı Misafiri

tavsan_son Tavşanımız Sürmeli, özel yapılan en son yürüteciyle karşınızda. Daha büyük resimler için yazının devamını tıklayınız. 
Ona artık hız kasisleri yapmamız gerekiyor. yoksa ceza yiyecek .

Oğulcan’a Artık Aile Aramıyoruz :((

ogulcan8.jpg

Oğulcan‘ın yazısının bugün 300 kez tıklandığını görünce, bu kadar tıklayan oluyor ama bir kişi bile onu almak istemedi diye düşünüp, Selen Hn.a durumunu sordum. İçimden çoktan bir ailesinin olduğu cevabını alabilmeyi diliyordum. Ama aldığım cevap beni yıktı. Acısız yat güzel oğlan. Hiç olmazsa zor zamanlarında yalnız değildin.

Güzel’le Gelen Güzellik: JAKEM

guzel.jpg
Çok sevgili Diyabetikkedi Dostları. Sizlerle görüşemediğimiz bir ay içinde inanılmaz olaylar yaşadık desem yalan olmazSmile. Geçen yıl kızıma veteriner bulamadığım Nevşehir’de ne saklı cevherler varmış meğer. Jakem kelimesini  bilmem hiç duydunuz mu?  Açılımı Jandarma At-Köpek Eğitimi ve Meslek Edindirme Kurs Merkez Komutanlığı.

Kuzucan’dan Yeni Haberler

kuzucanyeni2.jpg
Annesi Zehra ALCAN yazıyor:
Aslında ben bir “canlı” severim, kendimi böyle tanımlıyorum. Ne varsa yaşayan sevmek lazım, bende ise lazımdan öte bir duygu. Kendime engel olamadan seviyorum, çiçek, böcek, kedi, köpek, tüm diğerleri. Onlarında bu hayatta yaşamalarını izlemek, izin vermek çok önemli bana göre, bu dünya sadece insanlar için değil…

Adıyaman’lı Boncuk

Size Adıyaman’lı Boncuk’u tanıtmak istiyorum. 8 yaşında bir efe. 12 yaşında melek olan annesi Meloş’un tek çocuğu olarak dünyaya gözlerini açtı. Annesi “artık yeter” diyene kadar, birini bırakıp, diğerini kaptığı tüm memelerin sütünü içerek başladı hayatına. Ayşe ablası ona bayılıyordu ama o ille de “babam” diyordu. Yıllar önce evin babasını kaybettiklerinde, uzun süre kendine gelemedi.

Tonkut’u Merak Edenler İçin

tonkut_2.jpg
Arkadaşlar Merhaba,
Yeni evine gittikten sonraki ilk resimleri geldi Tonkut oğlumun
Laughing. İnanılmaz değismiş, çoooook mutlu görünüyor, kilo almış, neşeli, çimlerde yuvarlanıyor, oyuncağıyla oynuyor.. O kadar mutluyum ki anlatamam…
Sizlere de paylaşmak istedim, yeni halini görmeyi bekleyen arkadaslarımız vardı

Smile.