Sizler hiç kara sevda olabilir misiniz..
Kara yakışır mı size..
Bembeyazsınız siz, içimizi aydınlatan, bize huzur veren, biz’ i biz yapan, biz’ e sevgiyi-merhameti-insan olmayı-adam gibi adam olmayı öğreten BEYAZ SEVDALARIMIZ…
Biz iki ayaklıları biliyorsunuz, herşeye bir isim koyuyoruz. Çiçeğe de, ağaca da, eşyaya da, insana da, hayvana da isim veren biziz!
Biz iki ayaklıların bazıları bir başka oluyoruz. Çok sevdiysek, ama çok çok çok sevdiysek doyamıyoruz isim koymaya.. Tıpış diyoruz, pamuk prenses diyoruz, tıkkıdı hanım diyoruz, yetmiyor yetmiyor yetmiyor ve BIŞİİİ ÖMRÜMÜN BEYAZ DÜŞÜ.. diyoruz..
Ne olurdu ömrünüz kırk elli yıl daha fazla olsaydı…
Yetmiyor; yetmiyor işte sizlerle geçirdiğimiz yıllar, bunu hala niye anlamıyorsunuz…
Ziyaretine geldiğimde dokunmaya çekindim sana, incitirim acıtırım korkusuyla.. Sadece gözlerimle sevebildim seni.. Konuştum, anlattım sesimle sevebildim seni…Öyle güzel baktın ki bana, bir anlık bir duyguyla annene bağırdım:
“Aynuuuur, Tıpış beni duyuyor, hani doğuştan sağır demistin? Tıpış beni duyuyor..”
Ahh BEYAZ DÜŞ ahh…
