25 Ekim’de Sibel ve Leyla hanımlarla birlikte çocuklarımıza bir bayram yaşattınız! Barınağımızın kapısı, kurulduğu 1997 yılından bu yana, ilk kez bu kadar araç ve insanla dolup taştı. Herşey çok güzel oldu. Çocuklarımız kendilerine gösterilen ilgiden çook mutlu oldular, gelen makarna, süt, mama, ilaç, örtü, kilim vs. de cabası!
Barınağımıza ziyareti düzenleyen sizlere, gelip çocuklarımızı şenlendiren tüm ziyaretcilerimize, sorunlarımızı dinleyip, çözüm bulmaya çalışanlara ve getirilen hediyelere sonsuz teşekkür ediyoruz. Sevgi ve yapıcı önerilerle gelen herkese kapılarımızın her zaman ve sonuna kadar açık olduğunu bu vesile ile birkez daha duyurmak istiyorum.
Vakfımız adına bu teşekkür mailimizi, gelen tüm ziyaretcilerimize dağıtmanı rica ediyorum.
Mine Eren ve Vakıf Çalışanları
İlgilenenlere,
25.Ekim.2009’da Fulya Demirel‘ in yardım çağrısına uyarak Meliha Yılmaz Vakfı Gölbaşı Barınağı‘nı ziyaret ettik. Yıllar önce tanımış olduğum Mine Eren Hanım’ı birkaç çalışanla birlikte yine işbaşında gördüm.Bu fedakar, sevgi dolu insanın 1000′ lerce köpeğe maddi olanakların son derece kısıtlı olduğu barınakta ne denli büyük bir iradeyle ve ilkelerinden sapmadan sahip çıkmaya çalıştığına şahit oldum.
Barınaktaki olanaklar o denli kısıtlı ki; hiçbir barınak bölümü aynı malzemeden oluşturulamamış; süregelen zamanda, kısıtlı olanaklarla…gelen yardımlarla, terkedilen ya da eziyet edilen bu sevgili dostlara başları okşanarak çeşitli kulübeler, yemek kapları vb. hepsi farklı malzemelerden oluşturulmak üzere bir yuva , bir kap yemek ve su sağlanmaya çalışılmış, sağlık sorunları giderilmeye çabalanmış. İlk bakışta temizliğin gözardı edildiğini düşünseniz bile; az sayıdaki çalışana karşın konukların yoğunluğunu kavramanız, bunun nedenini anlamanıza kesinlikle yetecektir.
Bunca olanaksızlığa karşın bu varlıkların ne denli sevgiyle bakıldıklarını; kulübelerin yönlere göre yerleştirilmesinden, önlerine bir siperlik konmasından, ya da kulübe çatısına atılan bir şilteden…vb. dahi anlayabilirsiniz.
Birbiriyle anlaşabilecek cins, yaş ve türlerin aynı kafeste barınmalarına özen göstermiş Sayın Mine Hanım. Hasta, uyumsuz ya da terkedilmiş köpekler dışında çoğunluğun mutlu olduğunu gözleyebilirsiniz.
Kafesler dışında serbest gezen ve bizleri dostça karşılayan onlarca köpek olduğunu da belirtmeliyim. Hepsinin adı ve kişilikleri biliniyor çalışanlarca.
Bu barınakta…o varlıkların araç değil amaç olduklarını onların tavırlarından anlayabilir, bunca olanaksızlığa rağmen mutlu ve umutlu olduklarını gözlerinden okuyabilirsiniz.
Barınağın sürekli olarak süt, kuru mama, konserve, makarna, temizlik malzemesi, tıbbi malzeme ve veteriner hizmetlerine ihtiyacı bulunmaktadır.
Meliha Yılmaz Gölbaşı Barınağı‘nı eleştirenler sözkonusu bu denli kısıtlılıklara rağmen hayatlarında kaç kişiyi mutlu ettiklerini…kaç canlıya sevgi verdiklerini sorgulamalılar.
Eleştirilerimizi analizlerimizden sonra ve çözüm önerilerimizle birlikte yaparsak, bugüne kadar yapılanları heba etmemiş olup, taş üstüne yeni bir taş koymuş oluruz. Aksi tutumlar bu can dostlara ve onlara kucak açanlara zarar verir.
Gezegenimizdeki yaşamın devamının ancak ekolojik dengenin korunmasıyla olası olduğunu…sadece köpek değil, tüm canlıların yaşam hakkının olduğunu hatırda tutarak; bu konuda samimi uğraş veren insanları destekleyelim; olumlu eleştiri ve yardımlarımızı esirgemeyelim.
Sayın Mine Hanım‘a ve çalışanlara ödünsüz özveri ve hizmetlerinden ötürü teşekkür ederim,
“Diyabetik Kedi” site yöneticisi
