Zeytin

Annesi Hilal İLDİZ yazıyor:

 

“Merhaba Fatoş Hanım,

Size Zeytin‘den haber vermek istedim 🙂 Sizinle Zeytin‘in evde kalamadığı sorununu konuştuğumuzdan beri neredeyse hergün evde. Annem uzak durmaya çalışıyor ama havalar çok kötü olduğu için içi el vermedi. Zeytin de gidip gidip kendini sevdiriyor sırnaşıyor sanki biliyor kerata eve annemin aldığını. Bugün yine evde salonda yattı biz haber verir diyerek kum vs. koymamıştık tuvaletin kapıları kapalı akıllı oğlum haber vermek yerine tuvaletin kapısına pislemiş ve yerdeki kapakla üstünü örtmeye çalışmış 🙂 Gönül isterdi ki bağıra çağıra haber versin. Bu soğukta temizlemek zor oldu.  Gerçi annem temizledi beni yaklaştırmadı bile. Şu an mışıl mışıl uyuyor sobanın başında, tam da istediğim gibi. Temkinli davranıp kum koyacağım bu gece. Umarım annemin alerjisi tetiklenmez ve hatta değerleri düşmüştür…”

Şimdi Hilal Hn.ın yazısıyla, Zeytin’in öyküsünü dinleyelim ve birlikte, mutlu, uzun yıllar dileyelim.

“Annemin alerjisi olduğu için, dünyalar karası oğlum dışarıda kalıyor. Ve bu beni mahvediyor. Kaçıp gideceği günden korkuyorum, bunun dışında bir sorunum yok.

Annemin alerjisi astımı falan aşıyor aslında. Doktorlar teşhis koyamadı. Kediden, köpekten, tozdan uzak durması gerekiyor. Sedef mi egzama mı tam bilmiyorum bunun yüzünden elleri ayakları koptu (parçalar halinde kanayarak koptu, şükürler olsun şimdi toparladık, o yüzden annem müsaade etse de, seçim yapar gibi olmak ayrı bir vicdan azabı). Yazın teşhis konamadı diyorum ya, siz düşünün durumu… Bahçeli bir evde oturuyoruz ve Zeytinim balkonda ona yaptığımız yuvaları beğenmedi. Annem havalandırmak için yün minderler atmıştı, bir tanesini aldı oğluşum ve kendine yatak yaptı. Başka bir yerde yatmıyor ne yazık ki. Balkondan istediği gibi dışarıya çıkıp dolaşabiliyor, her yer onun. Ama bir bayanın peşinden gitme ihtimali beni çok üzüyor, bir kaç kere kaçtı çünkü. Aslında bende odama almayı düşünmedim değil, özellikle babam evden çıkartmak istemiyor ama ben de yakın geçmişte attığım hatta halen atmaya çalıştığım bir rahatsızlığım yüzünden alamıyorum. Lütfen üzülmeyin ben yeterince kahroluyorum bu duruma. Zeytin ile tanışmadan önce, tüm kedilerden nefret eden, üzerlerine soğuk su döken, aynı zamanda hayvanları çok sevdiğini söyleyen ben, şimdi gerçekten inanılmaz bir bağla bağlı olsam da, elden bir şey gelmiyor.  

Zeytin sokak kedisiydi. Kendisi geldi bize. Keşke bir kaç yıl sonra gelseydi. Bu kısacık zamanda ona çok bağlandım. Sağlığı yerinde eli ayağı da tutuyor. Görüyorum kiminin bacağı, kiminin gözü yok. Benimki çok sağlıklı ve çoğu kedi aç, oğlum doyuyor ama yine de huzursuzum. Ayrıca pazar kahvaltılarında peynirli krep favorisi 🙂

Nasıl bir sevgi anlam veremiyorum. Bugün anneme resmen yalvardı “anne” diyor anneme. Belki inanmazsınız ayrı bir sevgisi var. İşte ayrıntılar bu kadar paylaşmak iyi geldi, sağolun. Bu durum beni çok üzüyor çünkü. Ayrıca elimden geldiği kadar diğer kedileri de besliyorum evden uzak bir yerde. Çünkü Zeytin’i çok kıskanıyorlar. Yapabileceğim bir şey olsaydı keşke. Belki de vardır da, biz çözemedik. Muğla’da yaşıyoruz, tek tesellim diğer şehirlere göre kış çabuk geçiyor. Sonuçta sokakta milyonlarca kedi aç ve kimsesiz. En azından kendimi böyle avutuyorum. Teşekkürler.”