Değerli ziyaretçilerimiz, az önce aldım bu haberi. Siz yazın dedim onlara ama dayanamadım, ben yazıyorum müjdeyi. Bugün (27/02/2008) Afro’nun şekeri 80‘li rakamlarda. Çok yakında günde sadece 2 kez insuline geçecekler. Ayrıntıları ailesi yazacak.
“Diyabetik Kedi” site yöneticisi
Sevgili Aynur, Fulya ve Eda Hanimlar, ard arda yolladiginiz iletiler Afro ve beni cok sevindirdi. Hepinize tesekkur ederiz. Bize gostermis oldugunuz bu ilgi sayesinde bir ayi ardimizda biraktik ve hep beraber Afroda inanilmaz bir iyilesmenin sonuclarini almaya basladik.
I?letilerinize cevap verirken bu surecte aklima Afronun beslenmesi ile ilgili bazi deneyimleri de aktarmak geldi, cunku sizlerin deneyimleri nasil bize yol gosterdi ve yardimci olduysa belki bizimkiler de baskalarina olur. . .
Afro, Aralikta baslayan ve yilbasindan sonra ivme kazanan ani bir zayiflama gostermisti. Bunun o siralar butun kedilerimin yemekte oldugu light mamanin etkisiyle oldugunu zannetmistim. Oysa Ocak basinda annem ve babam Marmaristen geldiklerinde gozlerine inanamadilar. Afro cok kilo vermisti, surekli su icmek istiyordu ve inanilmaz halsizdi. Annem bu durumun ya seker, ya da bobreklerle ilgili oldugunu dusundu ve onu yine dogdugundan beri gitmekte oldugumuz veterinerimize goturduk. Yapilan kan, sonografi ve idrar tetkiklerinin sonucunda Afronun seker hastasi oldugunu ve seker seviyesinin 540 oldugunu ogrendik.
Sonra seker hapiyla uc hafta gecirdik ve hicbir sonuc alamadik. Bu arada sitenizi bulduk ve herseye yeniden basladik. Bu konuda daha deneyimli bir baska veteriner bulup dokuz yillik veterinerimizi degistirdik ki bu pek de kolay olmayan bir seydi ve Fatos Hanimin butun deneyimlerinden faydalanmaya basladik, cunku o tek basina savas vermisti ve sonuca ulasmisti. Bu nedenle onun deneyimleri cok onemliydi. Kendisi veteriner olmadigi icin mutlaka veteriner destegi aldiriyordu. Bizimle her gun konusuyor insulin ve seker seviyesini tartisiyordu.
ݝyi ki onun sozlerini dinledik ve Afroyu bekleyen o korkunc sondan en kisa zamanda dondurduk.
Aslinda sizlerle Afronun beslenmesini paylasmak istiyordum, cunku bu konunun insulin kadar onemli oldugunu dusunuyorum. Afro, uc erkek kardesi ve annesi ile dogdugundan beri kuru mama ile besleniyordu. Ama bes kedimizden sadece anne Boncuk ve Afro onlara bazen verdigimiz peynir, pismis tavuk ve kirmizi etten cok az miktarlarda arada bir yerlerdi. Afronun seker hastaliginin baslamis oldugu, fakat benim farkinda olmadigim donemlerde istahi artmisti; benden sofrada otururken sik sik birseyler istemeye baslamisti, ben de geri cevirmiyor, hatta memnun oluyordum. ݞeker hastaligi cikinca eski veterinerimiz bu tur gidalari vermememiz gerektigini bunlarin seker seviyesini arttiracagini soyledi. O siralarda diyabet kuru mamasi rahat bulunamadigindan baska lif ve proteyin seviyesi yuksek mamalari denedik. Fakat sonunda diyebet mamayi bulduk. Basarimizda bu mamanin faydasini da gordugumuz kanisindayim.
Ev yapimi mamalara alisik olmadigi icin Afroyu simdilik kuru mamayla besliyoruz. Ama seker seviyesi duzene girdikten sonra diger kedilerimizle birlikte onlari ev yapimi mamaya alistirmaya calisacagiz. ݝhsallah basarili oluruz. . .
Afro oylesine istahlanmisti ki surekli mama istiyor, surekli su iciyordu. Genel kani olarak insan sanki ne kadar yerse o kadar sekeri cikar zannediyor. Oysa seker hastasi insanlara da sik sik yemeleri tavsiye edilmiyor mu? Zaten ihtiyaci olmasa neden yesin ki . . . Bu nedenle annem onun bu isteklerini yerine getirebilmek icin gunduzleri evden sadece kisa surelerle ayrildi. Geceleri ise ozellikle sabaha karsi 3, 5, 7 gibi iki saatte bir annemi kaldiriyor ve mama istiyordu ve hala da istiyor. Annem de onu hicbir zaman geri cevinmedi ve cevirmiyor. Zaten sekeri dusmeye basladiktan sonra hem yemek yiyisi, hem su icisi bir duzene girdi. Onceleri mama kabini silip supururken simdi kabin dibinde mama birakiyor, yani kisaca her zaman ihtiyaci oldugu kadarini yiyor.
Artik o celimsiz, halsiz, gozleri surekli capaklanan, tavaletini yapmaya bile mecali olmayan, agzindan akan salyanin farkina bile varamayan, bir halinin kosesine tek basina kivrilip uyuyan Afronun yerine, yine cevik, ceylan vucutlu, kardesleriyle koyun koyuna uyuyan, kizarsa fena halde homurtular cikartan, bir ay gibi kisa zamanda 1,2 kg alan bir Afro var. Onun bu halinden hem Afro, hem annem ve ben cok memnunuz. Her ikimiz sitemize bas vuran butun ݞeker Kedilerimizin de en kisa surede ayni basariya ulasmasini heyecanla bekliyoruz. Sevgiler. . . ݝyi ki varsin DݝYABETݝK KEDݝ. . .
Onemli not: Sonunda Afronun beklenen resimlerini yolluyorum
Beni aglattiniz :cry