Minnoş ve Tarçın

Bugün Minnoşum çok halsizdi, başını kaldıramıyordu. Bütün gece başı yere değecek kadar aşağıda, su içmeye ve tuvalete gitti. Ayakta duramıyor, arka bacaklarını dizlerinin üzerine basarak kullanabiliyordu. Gece boyunca süt ve yumurta sarısı katılmış süt içti kana kana.

Tarçın ve Minnoş kardeş olmadıklarından ve Minnoş’un pek sağı solu belli olmadığından, birbirlerine sokulmazlar. Nadiren yan yana gelirlerse, Tarçın onun başına bir iki yalamık atar. Minnoş hasta olduğundan beri, Tarçın genellikle üst katta yatıyordu, yanımıza gelmiyordu. İlk kez bu gece Minnoş salonda battaniyenin üstünde yatarken, Tarçın kanepeye çıktı ve Minnoş’a sırtını dayayarak ve onun yaslanmasını sağlayarak yattı, oturdu. Minnoş da bundan çok memnun kaldı. Ona iyice sokuldu. Nasıl müşfik bir abidir benim oğlum.

Bu hem çok güzeldi, hem de beni korkuttu. Mahzun’un son gecesinde de, hastalığı sırasında ondan kaçanTarçın, gelip onunla kucak kucağa yatmıştı. Belki bunun etkisi ile Minnoş az sonra çok sakin bir uykuya geçti. Ben de karnını ovmaya başladım ve gazların yer değiştirmesini izledim karnında. Ovmak da çok hoşuna gitti. Şimdi derin derin uyuyor aşağıda.

Görüntüleme sayısı: 4106

Yorumlar (3)

Yazan tipis, 22-11-2010 05:01
Yavrum bebeğim miniğim Allah ım şifa versin yavrum sana.Gözyaşlarımı tutamıyorum yavrum canım bebeğim ah bir toparlanabilseydin ne oldu sana böyle Minnoşum?Hadi artık üzme bizi nolur.

Bildir

Yazan sevilay, 22-11-2010 15:47
Minnoşum hadi be kuzum, hadi bi gayrete gel pamuğum..

Bildir

Yazan Sevda SAVCI, 24-11-2010 10:41
Çok mutlu oldum. O kadar yıpratıcı ve acılı bir durum ki, acısını sıkıntısını anlatamayan bir kediye ‘bebeğim ne yapabilirim senin için’ çıkmazı. Geçici bir iyileşme olsa bile bu ikiniz içinde bir dinlenme ve huzur süreci. Umarım uzun süreli olur. Bir kedinin yemek yemesinin ne büyük mutluluk olduğunu Bozo’nun bir haftalık açlık periyodu sonrası, sabahın beşinde beni uyandırıp yemek istediğinde, yaşadım. Tanrım her sabah beşte uyanıp ona sofra kurabilirim. Her sıkıntını, çaresiz hissetmeni, hayal kırıklığını ve yeşerip yeşerip soluveren ama pıt diye yeni bir filiz veren küçük mutluluklarını birebir yaşıyorum, anlıyorum. SABIR.