Yazar - Aynur BOSTANCIMeleklerimiz - Açaray

Açaray’ı Anmak (Birinci Ölüm Yıldönümü)

Geçen yıl bu zamanlar hava  gene çok soğuktu üşüyordum. Ama beni ısıtan bir şey vardı. Tüylü  beyaz ipeksi bir melekti beni ısıtan o şey ve o şeyin iyileşme umudu… Hatırladığım tek şey, bu saatlerde gene ağlıyor olduğum. Açaray’ımız gitmişti. Tıpış’ımın Ankara’daki annesi yavrularından birini daha kaybetmişti. Ağladım ağladım. Açaray’a, gidenlere, gidecek olanlara. Gene bugünkü gibi bu saatlerde… Ağlıyorum ağlıyorum.. Gidenlere gidecek olanlara ve hiç kalbimizden, içimizden gitmeyenlere, gitmeyecek olanlara.

Paylaşmak önemsemektir!

Share

0 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.