Eskiler hep “çok sevdiğini söyleme, çocuğuna nazarın değer” derler ya, sanki öyle oldu. Dün bir arkadaşımla konuşurken, pisilerimi sordu. “Bir tek Tarçın’da sorun olmadığını” söyledim. Bu sabah Tarçın‘ı biraz telaşlı gördüm. Sürekli birşeyler söylüyor, dolaşıp duruyordu. Hemen izlemeye aldım. Bir kaç dakika sonra tuvalete sık girdiğini farkettim. Kontrol ettiğimde, tuvalette koyu pembe bir kaç damla kanı gördüm. Bu defa telaşa kapılmadım. Hemen 1/4 Buscopan‘ı yutturup, cezvede bir tutam kiraz sapı kaynattım ve yaş mamanın üzerine döküp, çay süzgeci içinde kaşıkla iyice ezip, ikisinin suyunu karıştırdım ve kocaman bir serum enjektörü ile ağzının kenarından içirdim. İlk 1 saat sık sık tuvalete kan damlattı. Daha sonra derin bir uykuya daldı ama uyuttum sayılmaz. Sık sık kaldırıp, kiraz sapı suyunu içirdim. Daha sonra kan görmedim. Sık tuvalete gitmesi de bitti. Şimdi peşimde dolanıp, mama istiyor. İzninizle oğlumu bekletmeyeyim. Yoksa o kart sesiyle ortalığı ayağa kaldırır.
“Diyabetik Kedi” site yöneticisi
