Sen gittin
Sen gittin kuşlar uçmadı daha
Gökyüzü küskün çocuk
Gün kapandı toprağa
Ağladı evim, ağladı gençliğim
Yürek kanar iç yanar
Bir daha gelmez bahar
Ak düştü bedenime
Yılları yordu başım
Kalmadı arkadaşım
O’na mahsus yalnızlık
Eyvah! Yazık ne yazık!
Gittiysen
Çal kapımı
Öyle kal hep orada
Ben hep bekleyeceğim
(sen gibi)
Kapı arkalarında
Sen gittin
Kapandı pencereler
Gözüme indi perde
Yoksun yok
Eyvah ki; Hiçbiryerde
Sen gittin
…
Şahit duvarlar
İnleşir hatıralar uyku gelmez, düş gelmez
Dost yavan ekmek yavan
Sen gittin
Tıkkıdı.. ses
Bitti nefes!
